Nerd

Lang geleden, toen ik zelf een kind was, wilde ik heel graag populair zijn. Populair zijn stond in mijn kinderhoofd immers voor een spannend leven, veel vrienden, gave hobby’s en mooie kleding.

Nu was ik niet impopulair, maar ik was ook niet de “popi jopi” van de klas. Vriendinnen had ik wel, mijn spannende leven bestond voornamelijk uit Goede Tijden Slechte Tijden kijken, mijn gaafste hobby was toch echt klassiek ballet en mooie kleding had ik niet. Sterker nog, ik zag er niet uit met mijn kuif, staartje, lelijke gympen, grote truien en altijd slecht passende spijkerbroeken! Hoe graag ik ook populair wilde zijn, eigenlijk was ik best wel een beetje een nerd. Toegeven dat ik een nerd was? Nooit! Ik deed heel erg mijn best om vooral geen nerd te zijn!

Dit “geen nerd willen zijn” uitte zich in populair taalgebruik. “Tof, gaaf, gers, retestrak, LB” (betekenis: lekker belangrijk) en “ech wel” (zo uitgesproken) hadden en zeer groot aandeel in mijn kindervocabulaire.  Helaas had ik niet door dat mijn “inner nerd” eigenlijk alleen maar meer tot uiting kwam in mijn taalgebruik…

En toen. Toen werd ik een twintiger en interesseerde het nerd-zijn me niet meer. Het draaide niet meer om populair zijn, ik had een stel fijne vriendinnen opgeduikeld (stuk voor stuk geen nerds!), mijn kledingstijl werd met het jaar meer eigen en Goede Tijden Slechte Tijden keek ik nog steeds. Langzaam was ik onbewust mijn inner-nerd aan het bevrijden en ik voelde me er prima bij.

Waar ik vroeger, toen mijn inner-nerd nog diep weggestopt zat, altijd achter de “popi jopi” jongens aanzat, kreeg ik als twintiger steeds meer interesse in de mannelijke nerd. Ik zweer het je, de mannelijke nerds waren een onontgonnen gebied en ik ben blij dat ik dit ras heb ontdekt! Niets is zo leuk als wanneer een man bevlogen praat over de economie (geen interessegebied van mij!), of wanneer ze helemaal blij worden van een nieuwe oude auto! Ze maken zich niet druk over het al dan niet goed liggen in de groep, ze zijn een tikje bleu als het op vrouwen aankomt (zo ontwapenend!) en ze zijn eigenlijk heel stoer en hip in hun nerd-zijn. Het grootste voordeel is toch echt dat de mannelijke nerd trouw is. Je hoeft je niet druk te maken of jij wel de enige bent die met hem tussen de lakens ligt!

Toeval wil dat ik dus met een mannelijke nerd ben getrouwd. Gelukkig getrouwd! Sterker nog: we hebben samen drie zoontjes gekregen en ik mag hopen dat alledrie een flinke set nerdgenen van hun ouders hebben gekregen. De voordelen van nerd-zoontjes:

-          Ze gaan later niet zo veel uit. (Scheelt mij weer een berg slapeloze nachten!)

-          Drugs zijn lang niet zo interessant als een flink robbertje schaak

-          De meisjes zullen ook niet de deur plat lopen als ze zestien zijn. (net als mijn ouders doen mijn kinderen later ook niet aan seks.)

Hoeveel voordelen ik zie aan het nerd-zijn en hoe erg ik stiekem ook hoop dat mijn kinderen later een nerd zullen zijn, ik ben bang dat zij het niet zo zullen zien. Aan mij de schone taak om ze te laten zien dat nerds hartstikke leuk en hip zijn! Iedereen is toch trots op een nerd?

Nerds zijn gaaf! Ech wel. LB wat iemand anders daar van vindt.